Google ChromeGoogle Chrome

Jedno rozszerzenie, cztery sklepy: publikacja w Chrome, Edge, Firefoksie i Safari z tego samego kodu

Zespół AiToolsForAppsNapisane z pomocą AI15 min czytania

W skrócie

  • Od Chrome 148 wszystkie API rozszerzeń są dostępne w przestrzeni nazw browser, obok klasycznej chrome, zgodnie z przewodnikiem Transition to browser namespace z Chrome for Developers. Podsumowanie I/O 2026 dla rozszerzeń webowych (listopad 2026) ujmuje to tak: wspólny globalny obiekt „zmniejsza potrzebę aliasów zgodności”.
  • Rozszerzenia z devtools_page początkowo zostały pominięte: obsługa browser w ich przypadku pojawiła się w Chrome 152.
  • Czego nie ujednolicono, to karta w sklepie: Chrome wymaga zrzutów ekranu 1280x800, Edge przyjmuje 640x480 lub 1280x800, Apple wymaga 16:10 bez kanału alfa (1280x800, 1440x900, 2560x1600 lub 2880x1800), a AMO zaleca 1280x800 lub proporcje 1,6:1.
  • Limity tekstu też się różnią: description w manifeście to 132 znaki w Chrome, opis sklepowy w Edge to od 250 do 10 000 znaków, streszczenie w AMO to 250, a nazwa aplikacji w App Store Connect to 30.
  • Do tego prywatność deklaruje się cztery razy: zakładka Privacy w Chrome, strona Privacy w Partner Center, data_collection_permissions w manifeście dla AMO i polityka prywatności w App Store Connect.
Jeden blok kodu, z którego wychodzą cztery smugi światła w stronę czterech pustych ramek o różnych proporcjach, po jednej na każdy sklep z rozszerzeniami
Jeden blok kodu, z którego wychodzą cztery smugi światła w stronę czterech pustych ramek o różnych proporcjach, po jednej na każdy sklep z rozszerzeniami

Przez lata przeniesienie rozszerzenia z Chrome do Firefoksa, Edge'a i Safari zaczynało się od tej samej brzydkiej linijki na początku każdego pliku: aliasu, który decydował, czy użyć chrome.*, czy browser.*. W 2026 roku ta linijka jest zbędna. Zbędne nadal nie są godziny spędzone na czterokrotnym przerabianiu karty sklepu i właśnie tu wkracza aiChrome, narzędzie AiToolsForApps dla osób, które tworzą, sprzedają lub konkurują rozszerzeniami do Chrome: ma katalog wymiarów i limitów karty w Chrome Web Store z pieczęcią weryfikacji, a to, co nie zgadza się ze specyfikacją, nie jest dostarczane. Ten artykuł pokazuje, czego w kodzie już nie trzeba robić, a co nadal wymaga ręcznej pracy sklep po sklepie.

Co dokładnie zmieniło się w 2026 roku w przestrzeni nazw browser?

Chrome przyjął globalny obiekt browser, którego Firefox i Safari używały od dawna. Według oficjalnej dokumentacji przejścia na przestrzeń nazw browser „od Chrome 148 wszystkie API rozszerzeń Chrome są dostępne w przestrzeni nazw browser, obok istniejącej chrome”. Przestrzeń nazw chrome nie jest wycofywana: obie współistnieją, więc nic się nie psuje.

Praktyczny skutek jest taki, że rozszerzenie skierowane tylko do nowoczesnych przeglądarek można napisać raz, z browser.* i obietnicami (promises), a ono będzie działać w czterech silnikach bez warstwy pośredniej. Dwa ważne szczegóły:

  • runtime.onMessage przyjmuje obietnice. W Chrome 148 listener może bezpośrednio zwrócić Promise, aby odpowiedzieć asynchronicznie, zamiast klasycznego return true, które utrzymywało kanał otwarty.
  • Polyfill staje się zbędny. Dokumentacja Chrome wskazuje, że webextension-polyfill „nie robi nic w Chrome 148 i nowszych”, ponieważ przeglądarka ma już natywną obsługę.
Po lewej dwa splątane kable połączone adapterem; po prawej jeden czysty, ciągły kabel bez adaptera
Po lewej dwa splątane kable połączone adapterem; po prawej jeden czysty, ciągły kabel bez adaptera

Czy mogę używać browser, nie psując działania użytkownikom starego Chrome?

Tak, a sama dokumentacja Chrome podaje dwie drogi. Jeśli Twoi odbiorcy mają już Chrome 148 lub nowszy, zadeklaruj "minimum_chrome_version": "148" w manifeście i używaj browser bez warunków. Jeśli musisz obsłużyć starsze wersje, dodaj zabezpieczenie na początku uruchamiania:

if (!globalThis.browser) {
  globalThis.browser = chrome;
}

Najwięcej niespodzianek sprawia DevTools. We wcześniejszych wersjach zadeklarowanie devtools_page wyłączało przestrzeń nazw browser w całym rozszerzeniu, a nie tylko na stronie DevTools. To ograniczenie zniknęło w Chrome 152, więc teraz dotyczy każdego rozszerzenia. Listenery onMessage zwracające obietnice nadal nie są dostępne w kontekstach stron DevTools.

Co w kodzie nadal nie jest ujednolicone

To, że przestrzeń nazw jest ta sama, nie znaczy, że manifest też. Według przewodnika MDN dotyczącego tworzenia rozszerzenia wieloprzeglądarkowego:

PunktChrome / EdgeFirefoxSafari
Przestrzeń nazwchrome i browser (148+)browser (i chrome dla zgodności)browser
Tło w MV3service worker rozszerzeniastrony w tleobsługuje oba
browser_specific_settingsbrak obsługiwymagane (blok gecko)—
PakowanieZIP z manifest.json w katalogu głównymZIPpakowanie w stylu aplikacji

Innymi słowy: przestrzeń nazw przestaje być zmienną, ale blok background i browser_specific_settings nadal wymagają osobnego manifestu dla każdego celu. Rozsądnie jest utrzymywać jeden manifest bazowy i generować warianty w buildzie, a nie prowadzić ręcznie cztery pliki.

Co jeszcze ogłosił Chrome w podsumowaniu I/O 2026?

Oprócz przestrzeni nazw podsumowanie I/O 2026 od Chrome for Developers przynosi dwie zmiany, które dotyczą tego, jak się publikuje, a nie jak się programuje: role zespołowe w Developer Dashboard i prywatna publikacja dla firm.

Trzy nowe role to:

  • Admin: ogólne zarządzanie i dodawanie nowych członków.
  • Item Manager: pozwala „przesyłać i wysyłać aktualizacje rozszerzenia”, bez oddawania kontroli nad kontem.
  • Viewer: dla osoby, która potrzebuje tylko podglądu metryk wydajności.

Można też zapraszać dodatkowych członków bez konieczności przechodzenia przez rejestrację deweloperską przez każdego z nich. Dla agencji publikującej w imieniu klienta to dokładnie ta luka, którą trzeba było załatać: wcześniej wysłanie aktualizacji oznaczało udostępnienie konta.

Prywatna publikacja dla firm pozwala wdrażać rozszerzenie w zewnętrznych organizacjach, które zatwierdzają je bezpośrednio z Chrome Web Store. To samo podsumowanie dodaje kilka danych o kontekście ekosystemu: liczba rejestracji deweloperów podwoiła się w ostatnim roku, 17 % nowych rozszerzeń w Chrome Web Store zawiera AI, a rejestracja deweloperów jest rozszerzana o ponad 120 dodatkowych krajów.

Wymiary obrazów różnią się w każdym sklepie: tabela porównawcza

Oto praca, która nie znika. Każdy sklep wymaga tego samego zrzutu ekranu w innym kadrze, a jeden z czterech wprost odrzuca przezroczystość. Oto porównanie na podstawie oficjalnej dokumentacji każdego z nich:

ZasóbChrome Web StoreMicrosoft Edge Add-onsAMO (Firefox)App Store Connect (Safari)
Ikona / logo karty128x128 PNG (96x96 grafiki + 16 px przezroczystego marginesu)1:1, zalecane 300x300, minimum 128x12832x32 i 64x64, PNG lub JPEGikona aplikacji kontenera
Zrzuty ekranu1280x800 (preferowane) lub 640x400, kwadratowe rogi i bez ramek640x480 lub 1280x800, maksymalnie 6zalecane 1280x800 lub proporcje 1,6:116:10: 1280x800, 1440x900, 2560x1600 lub 2880x1800
Liczba zrzutówco najmniej 1, do 5do 6co najmniej zrzuty kluczowych funkcjiod 1 do 10 na rozmiar
Mały kafelek440x280 (opcjonalnie)440x280 (opcjonalnie)——
Duży kafelek / baner1400x560 (opcjonalnie)1400x560 PNG (opcjonalnie)——
Przezroczystośćikona potrzebuje jej w marginesie——zabroniona: bez kanału alfa i przezroczystości

Źródła: obrazy karty w Chrome Web Store, publikowanie rozszerzenia Microsoft Edge (dokument zaktualizowany w 2026 roku), tworzenie atrakcyjnej karty w AMO i specyfikacje zrzutów ekranu w App Store Connect.

Cztery puste panele o różnych proporcjach z liniami pomiarowymi pod spodem i prowadnicami kadrowania nałożonymi na jeden z nich
Cztery puste panele o różnych proporcjach z liniami pomiarowymi pod spodem i prowadnicami kadrowania nałożonymi na jeden z nich

Trzy praktyczne wnioski z tej tabeli:

  1. 1280x800 to wspólny mianownik. Pasuje do Chrome, Edge i AMO oraz jest jednym z czterech prawidłowych wymiarów Apple. Jeśli przygotowujesz tylko jeden zestaw zrzutów, niech to będzie ten.
  2. Apple zmusza do spłaszczenia. App Store Connect nie przyjmuje kanału alfa ani przezroczystości, więc PNG wyeksportowany z przezroczystym tłem zostanie odrzucony, choć „wygląda dobrze”. Trzeba spłaszczyć obraz i ponownie zmierzyć plik binarny, a nie ufać przeglądarce obrazów.
  3. Ikona Chrome to nie wypełniony kwadrat. To płótno 128x128 z grafiką 96x96 i 16 px przezroczystego marginesu z każdej strony. To najczęstszy błąd przy ponownym użyciu ikony z innego sklepu.

Limity znaków też się nie pokrywają

Każdy sklep ucina tekst w innym miejscu, a w dwóch z nich tekst nie jest pisany w sklepie: pochodzi z manifestu. Oto, co mówi oficjalna dokumentacja:

PoleLimitŹródło
name w manifeściemaksymalnie 75 znakówklucz name w Chrome
description w manifeścienie więcej niż 132 znaki, zwykły tekst bez HTMLklucz description w Chrome
Opis karty w Edgeminimum 250, maksimum 10 000 znakówpublikowanie w Edge Add-ons
Wyszukiwane hasła w Edgedo 7 haseł, łącznie 21 słów, 30 znaków na hasłopublikowanie w Edge Add-ons
Streszczenie w AMO250 znakówkarta w AMO
Nazwa aplikacji w App Storeod 2 do 30 znakówinformacje o aplikacji w App Store Connect
Podtytuł w App Store30 znakówinformacje o aplikacji w App Store Connect

Dwa szczegóły, które oszczędzają cykl recenzji:

  • W Edge nazwa rozszerzenia i krótki opis są tylko do odczytu w Partner Center: pochodzą z manifestu. Aby je zmienić, trzeba edytować manifest.json, ponownie spakować i wysłać jeszcze raz. Te 132 znaki w description to więc nie tylko sprawa Chrome: podróżują z Tobą.
  • W Edge, jeśli pakiet deklaruje kilka języków, a w Partner Center pojawia się tylko jedna wersja językowa, zwykle dzieje się tak dlatego, że manifest zawiera na sztywno wpisane teksty zamiast placeholderów __MSG_extensionName__ z default_locale i _locales. Partner Center wykrywa języki na podstawie tych odwołań i18n.
  • W Safari nazwa i podtytuł należą do aplikacji kontenera, a nie do rozszerzenia: 30 znaków to bardzo mało, jeśli wcześniej nazwa miała 75 znaków.

Deklaracja prywatności składa się cztery razy, a w Firefoksie trafia do manifestu

Żadna z czterech recenzji nie akceptuje deklaracji innej, a od końca 2025 roku Firefox przestał wymagać jej w formularzu i zaczął wymagać jej w manifeście. To część procesu, którą najczęściej się lekceważy przy planowaniu premiery wieloprzeglądarkowej.

Chrome Web Store. Zakładka prywatności w dashboardzie wymaga jednego celu, uzasadnienia dla każdego uprawnienia zadeklarowanego w manifeście, deklaracji użycia kodu zdalnego, poświadczenia praktyk dotyczących danych oraz adresu URL polityki prywatności.

Microsoft Edge Add-ons. Strona Privacy w Partner Center pyta o to samo w pięciu sekcjach: Single Purpose, uzasadnienie uprawnień, użycie kodu zdalnego, użycie danych i polityka prywatności. Dokumentacja ostrzega, że każda niepełna lub wprowadzająca w błąd deklaracja „może zostać uznana za naruszenie zasad dla deweloperów” i skończyć się dodatkową recenzją, opóźnieniem lub odrzuceniem. Przypomina też, że kod zdalny nie jest dozwolony w Manifest V3.

AMO (Firefox). Od 3 listopada 2025 roku każde nowe rozszerzenie musi deklarować, jakie dane zbiera lub przesyła, za pomocą klucza browser_specific_settings.gecko.data_collection_permissions, zgodnie z ogłoszeniem Mozilli o zmianach w zgodzie na zbieranie danych (23 października 2025). Jeśli nic nie zbierasz, trzeba to jawnie zaznaczyć:

{
  "browser_specific_settings": {
    "gecko": {
      "data_collection_permissions": { "required": ["none"] }
    }
  }
}

Dokumentacja wbudowanej zgody w Firefoksie szczegółowo opisuje dozwolone wartości (personallyIdentifyingInfo, healthInfo, financialAndPaymentInfo, authenticationInfo, personalCommunications, locationInfo, browsingActivity, websiteContent, websiteActivity, searchTerms, bookmarksInfo, a także technicalAndInteraction tylko jako opcjonalną) oraz zakres obsługi: Firefox 140 na komputerach i 142 na Androidzie. Bez poprawnie ustawionego klucza rozszerzenia nie można wysłać do podpisania. W przypadku rozszerzeń istniejących przed tą datą Mozilla mówi, że będą musiały to wdrożyć „później”, bez opublikowanej konkretnej daty.

App Store Connect (Safari). Adres URL polityki prywatności jest obowiązkowy dla aplikacji na iOS i macOS, a deklaracja prywatności składana jest na poziomie aplikacji kontenera, z specyfikacjami App Store Connect jako punktem odniesienia.

Pakowanie: trzy pliki ZIP i jeden projekt Xcode

Trzy z czterech sklepów korzystają z tego samego artefaktu, czwarty nie. Chrome, Edge, Firefox i Opera przyjmują ZIP z manifest.json w katalogu głównym. Safari wymaga pakowania w stylu aplikacji: rozszerzenie jest dostarczane wewnątrz natywnej aplikacji dystrybuowanej przez App Store.

Trzy identyczne spakowane paczki w rzędzie i, oddzielony linią, inny kontener, który zawiera jedną z tych paczek
Trzy identyczne spakowane paczki w rzędzie i, oddzielony linią, inny kontener, który zawiera jedną z tych paczek

Na potrzeby przejścia do Safari Apple oferuje narzędzie wiersza poleceń xcrun safari-web-extension-converter, które generuje projekt Xcode na podstawie istniejącego rozszerzenia webowego; jest opisane w pakowaniu rozszerzenia webowego dla Safari. Twardy wymóg nie jest techniczny, tylko administracyjny: publikacja w App Store wymaga App Store Connect, a to jest dostępne wyłącznie dla członków Apple Developer Program, który kosztuje 99 USD rocznie (z wyjątkami dla organizacji non-profit, akredytowanych instytucji edukacyjnych i rządowych, które spełniają wymagania). Chrome Web Store z kolei pobiera jednorazową opłatę rejestracyjną przy zakładaniu konta dewelopera, zgodnie ze swoją stroną rejestracji; Edge Add-ons nie pobiera opłaty za rejestrację, jak wskazuje przewodnik rejestracji dewelopera.

Czasy recenzji, które warto mieć w kalendarzu

SklepCo mówi oficjalna dokumentacja
Chrome Web Store„W przypadku większości rozszerzeń recenzja kończy się w ciągu kilku dni, ale może potrwać do kilku tygodni”; jeśli minęły ponad trzy tygodnie bez zmian, trzeba otworzyć zgłoszenie do pomocy (proces recenzji)
Microsoft Edge Add-ons„Proces certyfikacji może potrwać do siedmiu dni roboczych” po wysłaniu (publikowanie w Edge)

Chrome dodaje niuans, który warto przeczytać, zanim poprosisz o uprawnienia: recenzje trwają dłużej w przypadku rozszerzeń, które żądają szerokich uprawnień hosta lub wrażliwych uprawnień wykonawczych albo zawierają dużo kodu lub kod trudny do sprawdzenia.

Czy warto publikować we wszystkich czterech? Co mówi udział w rynku

To zależy od tego, ile kosztuje każda karta, bo podział udziału na komputerach jest bardzo nierówny. Według danych Statcounter Global Stats z października 2026 dla komputerów stacjonarnych na świecie:

PrzeglądarkaUdział na komputerach (paź. 2026)
Chrome66,98 %
Edge13,24 %
Safari7,83 %
Firefox5,72 %
Opera2,65 %

Czytając z głową: Edge to drugi rynek i dzieli z Chrome niemal całą specyfikację (ten sam ZIP, te same zrzuty 1280x800, te same 440x280 i 1400x560, te same pięć sekcji prywatności). To najlepszy zwrot z godziny pracy: z pakietem, który już masz, i dwoma nowymi obrazami podwajasz potencjalny zasięg. Firefox kosztuje inny manifest i klucz danych. Safari to ten, który naprawdę kosztuje: projekt Xcode, roczne członkostwo i karta z 30 znakami na nazwę.

Checklista: opublikuj raz, wystaw cztery razy

To kolejność, która generuje najmniej poprawek, na podstawie wszystkiego powyżej:

  1. Pisz kod z browser.* i obietnicami oraz dodaj zabezpieczenie globalThis.browser = chrome, jeśli obsługujesz Chrome starszy niż 148.
  2. Utrzymuj manifest bazowy i generuj warianty w buildzie: background.service_worker dla Chrome i Edge, background.scripts dla Firefoksa, a blok browser_specific_settings.gecko tylko w wariancie dla Firefoksa.
  3. Dostosuj name do 75 znaków i description do 132 przed spakowaniem: te dwa pola zasilają kartę w Chrome i są tylko do odczytu w Edge.
  4. Jeśli chcesz mieć kartę wielojęzyczną w Edge, użyj __MSG_extensionName__ i __MSG_extensionDescription__ z default_locale i _locales.
  5. Przygotuj zrzuty w 1280x800 i zapisz je bez kanału alfa od samego początku: to jedyna wersja, która pasuje do wszystkich czterech.
  6. Przygotuj ikonę Chrome jako 128x128 z grafiką 96x96 i marginesem 16 px, a logo Edge jako 300x300 w proporcji 1:1.
  7. Wygeneruj kafelek 440x280 i baner 1400x560 tylko raz: sprawdzają się tak samo w Chrome i Edge.
  8. Napisz jeden cel i uzasadnienie dla każdego uprawnienia z manifestu i użyj tego tekstu ponownie w Chrome i Edge.
  9. Dodaj data_collection_permissions do manifestu Firefoksa, nawet jeśli to tylko ["none"], bo inaczej nie wyślesz go do podpisania.
  10. Safari zostaw na koniec i zaplanuj dla niego osobny budżet: konwersja za pomocą safari-web-extension-converter, Apple Developer Program i zrzuty 16:10 bez przezroczystości.

Najczęściej zadawane pytania

Czy przestrzeń nazw chrome zostanie usunięta z rozszerzeń?

Nie. Oficjalna dokumentacja Chrome jest jednoznaczna: przestrzeń nazw browser jest dodawana „obok istniejącej chrome”, a chrome nie jest wycofywana. Możesz migrować, kiedy Ci wygodnie, bez pośpiechu i bez psucia czegokolwiek.

Od której wersji Chrome mogę używać browser bez warunków?

Od Chrome 148 dla zwykłych rozszerzeń i od Chrome 152, jeśli Twoje rozszerzenie deklaruje devtools_page. Przed wersją 152 zadeklarowanie devtools_page wyłączało przestrzeń nazw browser w całym rozszerzeniu, a nie tylko na tej stronie.

Czy w 2026 roku nadal potrzebuję webextension-polyfill?

Tylko jeśli obsługujesz Chrome 147 lub starszy. W Chrome 148 i nowszych sama dokumentacja Chrome mówi, że polyfill „nie robi nic”, ponieważ obsługa jest już natywna.

Czy mogę wgrać te same zrzuty ekranu do Chrome, Edge, Firefoksa i Safari?

Prawie. Jeśli przygotujesz je w 1280x800 bez kanału alfa, pasują do wszystkich czterech: to preferowany rozmiar Chrome, jeden z dwóch dopuszczonych przez Edge, zalecany przez AMO i jeden z czterech wymiarów 16:10 w App Store Connect. Zmienia się maksymalna liczba (5 w Chrome, 6 w Edge, 10 na rozmiar u Apple) oraz ikony i kafelki, które trzeba przygotować od nowa.

Dlaczego App Store Connect odrzuca moje zrzuty PNG?

Najczęstszą przyczyną jest przezroczystość: specyfikacje Apple mówią, że obrazy nie mogą zawierać kanałów alfa ani przezroczystości. PNG z kanałem alfa, nawet jeśli tło wygląda na białe, nie przejdzie. Trzeba spłaszczyć obraz i sprawdzić powstały plik binarny, a nie podgląd w przeglądarce obrazów.

Co się stanie, jeśli nie zadeklaruję data_collection_permissions w Firefoksie?

Jeśli to nowe rozszerzenie, nie będziesz mógł go wysłać do addons.mozilla.org do podpisania. To obowiązek od 3 listopada 2025 roku dla nowych rozszerzeń; jeśli nie zbierasz ani nie przesyłasz danych, trzeba to zadeklarować jako {"required": ["none"]}.

Ile trwa recenzja w każdym sklepie?

Chrome mówi o „kilku dniach” dla większości rozszerzeń, z przypadkami do kilku tygodni. Edge wskazuje, że certyfikacja może potrwać do siedmiu dni roboczych. Chrome ostrzega też, że szerokie uprawnienia hosta i kod trudny do sprawdzenia wydłużają proces.

Czy muszę płacić, żeby publikować we wszystkich czterech sklepach?

Chrome Web Store pobiera jednorazową opłatę rejestracyjną przy otwieraniu konta dewelopera. Edge Add-ons nie pobiera opłaty za rejestrację. AMO również nie. Safari wymaga Apple Developer Program za 99 USD rocznie, ponieważ App Store jest kanałem dystrybucji.

Czym jest rola Item Manager w dashboardzie Chrome?

To jedna z trzech ról zespołowych ogłoszonych w podsumowaniu I/O 2026: pozwala członkowi zespołu przesyłać i wysyłać aktualizacje rozszerzenia bez oddawania mu zarządzania kontem, które pozostaje w roli Admin. Trzecia, Viewer, widzi tylko metryki.

Jedna karta na sklep, ale wymiary mierzone tylko raz

Praca, którą namespace browser zdjął z barków, była najbardziej widoczna, ale nie najdroższa. Najdroższa była i nadal jest karta: cztery zestawy wymiarów, cztery limity znaków i cztery deklaracje prywatności, które nie są dziedziczone między sklepami. Różnica między zrobieniem tego w jedno popołudnie a przejściem trzech cykli odrzuceń polega na tym, żeby nie improwizować z wymiarami i sprawdzać plik binarny każdego obrazu przed wysłaniem.

Dokładnie to automatyzuje aiChrome od AiToolsForApps: konstruktor manifestu MV3 z dosłownym komunikatem, który zobaczy użytkownik przy każdym uprawnieniu, redaktor karty z jednym celem i uzasadnieniem uprawnienie po uprawnieniu, generator zasobów, który dostarcza ikonę 128x128, zrzuty 1280x800 bez kanału alfa, kafelek 440x280 i baner 1400x560, oraz walidator, który mierzy Twoje obrazy w przeglądarce, wykrywa prawdziwą przezroczystość piksel po pikselu i proponuje kadrowanie do każdej specyfikacji. Jeśli celujesz we wszystkie cztery sklepy, zacznij od bezbłędnej karty w Chrome: zweryfikowana tabela wymiarów, limitów i karty prywatności dla rozszerzeń Manifest V3 to punkt wyjścia, który zawsze odróżnia, co jest wymogiem oficjalnym, a co zaleceniem.

Zanim powielisz kartę w czterech sklepach, dopracuj tę w Chrome co do piksela: wypróbuj aiChrome za darmo i bez rejestracji, wygeneruj manifest, kartę prywatności i pakiet obrazów oraz od razu sprawdź swoje zrzuty ekranu.

Zanim powielisz kartę w czterech sklepach, dopracuj tę w Chrome co do piksela: wypróbuj aiChrome za darmo i bez rejestracji, wygeneruj manifest, kartę prywatności i pakiet obrazów oraz od razu sprawdź swoje zrzuty ekranu.

↑ Wróć na górę